Niets te verliezen en toch bang, bekroond met de Multatuliprijs 1979, is een van de meest onthutsende ego-documenten uit de Nederlandse literatuur. Renate Rubinstein geeft een openhartig en sober verslag van haar woede, verdriet en angst tijdens en na de breuk van haar huwelijksrelatie. Het boek is gecomponeerd in een afwisseling van spontane reacties op wat er bij de scheiding gebeurde, en indringende terugblikken achteraf. De observaties van Renate Rubinstein hebben het unieke van de onvergelijkbare en onvergetelijke situaties die ook vaak in de literatuur worden opgeroepen, waarin ieder zich herkent, zonder dat er sprake is van gemeenplaatsen.